વૃદ્ધો માટે ફિઝિયોથેરાપી પડવાથી (Falls) બચવાના ઉપાયો
| |

વૃદ્ધો માટે ફિઝિયોથેરાપી: પડવાથી (Falls) બચવાના ઉપાયો

વધતી જતી ઉંમર સાથે શરીરમાં અનેક ફેરફારો આવે છે. આ ફેરફારોમાં સૌથી ગંભીર સમસ્યા ‘પડવું’ (Falls) છે. વિશ્વ આરોગ્ય સંસ્થા (WHO) મુજબ, 65 વર્ષથી વધુ ઉંમરના વૃદ્ધોમાં અકસ્માતે થતા મૃત્યુનું બીજું મુખ્ય કારણ ‘પડવું’ છે. વૃદ્ધાવસ્થામાં હાડકાં નબળાં હોવાને કારણે સામાન્ય પડવાથી પણ ફ્રેક્ચર (ખાસ કરીને થાપાનું ફ્રેક્ચર) થઈ શકે છે, જે વ્યક્તિને પથારીવશ કરી દે છે.

પરંતુ, સારા સમાચાર એ છે કે ફિઝિયોથેરાપી દ્વારા પડવાની આ ઘટનાઓને ઘણી અંશે રોકી શકાય છે. આ લેખમાં આપણે વૃદ્ધો કેમ પડે છે, તેના જોખમો અને ફિઝિયોથેરાપી કેવી રીતે મદદરૂપ થઈ શકે છે તેની વિગતવાર ચર્ચા કરીશું.


૧. વૃદ્ધોમાં પડવાના મુખ્ય કારણો

વૃદ્ધોમાં પડવા પાછળ કોઈ એક કારણ હોતું નથી, પરંતુ અનેક શારીરિક અને પર્યાવરણીય પરિબળો જવાબદાર હોય છે:

  • સ્નાયુઓની નબળાઈ: ઉંમર વધવા સાથે સ્નાયુઓનું કદ અને શક્તિ ઘટવા લાગે છે (Sarcopenia), જેનાથી શરીરનું સંતુલન જાળવવું મુશ્કેલ બને છે.
  • સાંધાના દુખાવા: ગૂંટણ કે થાપાનો ઘસારો (Osteoarthritis) ચાલવાની પદ્ધતિમાં ફેરફાર લાવે છે.
  • સંતુલનની સમસ્યા: કાનની અંદરના ભાગમાં રહેલી બેલેન્સ સિસ્ટમ નબળી પડવી અથવા મગજ સુધી સંકેતો પહોંચવામાં વિલંબ થવો.
  • દ્રષ્ટિની ખામી: મોતિયા અથવા ચશ્માના નંબરના કારણે જમીન પર રહેલા અવરોધો દેખાતા નથી.
  • દવાઓની આડઅસર: બ્લડ પ્રેશર કે ઊંઘની દવાઓ લેવાથી ચક્કર આવી શકે છે.
  • ઘરનું વાતાવરણ: લપસણી ટાઇલ્સ, અંધારું, છૂટા વાયરો કે ગમે ત્યાં પડેલી વસ્તુઓ.

૨. ફિઝિયોથેરાપી કેવી રીતે મદદ કરે છે?

ફિઝિયોથેરાપી માત્ર ઈજા થયા પછીની સારવાર નથી, પણ તે ‘પ્રીવેન્ટિવ કેર’ (બચાવલક્ષી સારવાર) છે. ફિઝિયોથેરાપિસ્ટ નીચે મુજબના પાસાઓ પર કામ કરે છે:

A. સ્ટ્રેન્થ ટ્રેનિંગ (શક્તિ વધારવાની કસરત)

પગના સ્નાયુઓ મજબૂત હોવા ખૂબ જરૂરી છે. જો તમારા ક્વોડ્રિસેપ્સ (સાથળના સ્નાયુ) મજબૂત હશે, તો તમે ખુરશીમાંથી ઉભા થતી વખતે કે સીડી ચડતી વખતે સ્થિર રહી શકશો.

B. બેલેન્સ ટ્રેનિંગ (સંતુલન જાળવવાની કસરત)

વિશિષ્ટ કસરતો દ્વારા દર્દીને સ્થિર ઉભા રહેવાની અને ચાલતી વખતે શરીરનું સંતુલન જાળવવાની પ્રેક્ટિસ કરાવવામાં આવે છે. આમાં ‘ટેન્ડમ વોકિંગ’ (એક લીટીમાં ચાલવું) કે એક પગે ઉભા રહેવા જેવી કસરતોનો સમાવેશ થાય છે.

C. પોશ્ચર કરેક્શન (બેસવા-ઉઠવાની રીત)

વૃદ્ધાવસ્થામાં ઘણા લોકો આગળ ઝુકીને ચાલે છે. ફિઝિયોથેરાપી કરોડરજ્જુને સીધી રાખવા અને ચાલવાની યોગ્ય પદ્ધતિ (Gait training) શીખવે છે.


૩. ઘરે કરી શકાય તેવી અસરકારક ફિઝિયોથેરાપી કસરતો

વૃદ્ધોએ કોઈપણ કસરત શરૂ કરતા પહેલા ફિઝિયોથેરાપિસ્ટની સલાહ લેવી જોઈએ. અહીં કેટલીક મૂળભૂત કસરતો છે:

  1. ખુરશીમાંથી ઉઠવું-બેસવું (Sit to Stand):
    • મજબૂત ખુરશી પર બેસો.
    • હાથનો ટેકો લીધા વગર ધીમેથી ઉભા થાઓ અને ફરી બેસો.
    • આનાથી સાથળ અને નિતંબના સ્નાયુ મજબૂત થાય છે.
  2. પંજા પર ઉભા થવું (Heel Raises):
    • ખુરશી કે દીવાલનો ટેકો લો.
    • ધીમેથી એડી હવામાં ઉંચી કરો અને પંજા પર ઉભા રહો.
    • આનાથી પિંડીના સ્નાયુ (Calf muscles) મજબૂત થાય છે જે ચાલવામાં મદદરૂપ છે.
  3. એક પગે ઉભા રહેવું (Single Leg Stance):
    • દીવાલ પાસે ઉભા રહીને એક પગ થોડો ઉંચો કરો.
    • 10-20 સેકન્ડ સુધી આ સ્થિતિમાં રહેવાનો પ્રયત્ન કરો.
    • આ બેલેન્સ વધારવા માટે શ્રેષ્ઠ કસરત છે.
  4. માર્ચિંગ (Marching in Place):
    • એક જ જગ્યાએ ઉભા રહીને ઘૂંટણને વારાફરતી ઉંચા કરો, જાણે તમે પરેડ કરી રહ્યા હોવ.

૪. ફોલ પ્રિવેન્શન ચેકલિસ્ટ: ઘરને સુરક્ષિત બનાવો

માત્ર કસરત પૂરતી નથી, ઘરનું વાતાવરણ પણ બદલવું જરૂરી છે. ફિઝિયોથેરાપિસ્ટ નીચે મુજબના ફેરફારો સૂચવે છે:

જગ્યાશું ફેરફાર કરવા?
બાથરૂમલપસી ન જવાય તેવી મેટ મૂકો. શાવર પાસે અને ટોઇલેટ પાસે ‘ગ્રેબ બાર’ (હેન્ડલ) લગાવો.
સીડીઓબંને બાજુ હેન્ડ્રેલ (રેલિંગ) હોવી જોઈએ. પગથિયાં પર પૂરતો પ્રકાશ હોવો જોઈએ.
લિવિંગ રૂમજમીન પર પડેલા છૂટા વાયરો હટાવો. નાના ગાલીચા (Rugs) કાઢી નાખો, કારણ કે તેમાં પગ ભરાઈ શકે છે.
પ્રકાશરાત્રે પેશાબ કરવા જતી વખતે અંધારું ન હોય તે માટે ‘નાઈટ લેમ્પ’ ચાલુ રાખો.
પગરખાંઘરમાં ચપ્પલ પહેરવાને બદલે સારી પકડ (Grip) વાળા બૂટ કે સેન્ડલ પહેરો.

૫. મનોવૈજ્ઞાનિક પાસું: ‘પડવાનો ડર’ (Fear of Falling)

ઘણીવાર એકવાર પડ્યા પછી વૃદ્ધોના મનમાં એટલો ડર બેસી જાય છે કે તેઓ ચાલવાનું કે બહાર નીકળવાનું બંધ કરી દે છે. આ ડરને કારણે સ્નાયુઓ વધુ નબળા પડે છે અને ફરી પડવાનું જોખમ વધી જાય છે.

ફિઝિયોથેરાપી આ ડર કેવી રીતે દૂર કરે છે?

જ્યારે કોઈ વૃદ્ધ ફિઝિયોથેરાપિસ્ટની દેખરેખ હેઠળ કસરત કરે છે અને તેમનું બેલેન્સ સુધરે છે, ત્યારે તેમનો આત્મવિશ્વાસ વધે છે. તેઓને શીખવવામાં આવે છે કે ‘જો ભૂલથી પડી જવાય, તો સુરક્ષિત રીતે કેવી રીતે ઉભા થવું’. આ જ્ઞાન જ તેમનો ડર અડધો કરી નાખે છે.


૬. આહાર અને જીવનશૈલીનું મહત્વ

ફિઝિયોથેરાપીની સાથે પોષણ પણ અનિવાર્ય છે:

  • કેલ્શિયમ અને વિટામિન D: હાડકાની મજબૂતી માટે દૂધ, દહીં અને સૂર્યપ્રકાશ જરૂરી છે.
  • પૂરતું પાણી: ડિહાઈડ્રેશનને કારણે ચક્કર આવી શકે છે, જે પડવાનું કારણ બને છે.
  • નિયમિત તપાસ: વર્ષમાં એકવાર આંખોની તપાસ અને હાડકાની ઘનતા (BMD Test) કરાવવી જોઈએ.

૭. તારણ

વૃદ્ધાવસ્થામાં ‘પડવું’ એ અનિવાર્ય ઘટના નથી. જો યોગ્ય સમયે ફિઝિયોથેરાપી શરૂ કરવામાં આવે, ઘરના વાતાવરણમાં નાના ફેરફારો કરવામાં આવે અને નિયમિત કસરતને જીવનશૈલીનો ભાગ બનાવવામાં આવે, તો વૃદ્ધો લાંબા સમય સુધી આત્મનિર્ભર અને સુરક્ષિત રહી શકે છે.

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *